Bilans mocy / dobór mocy przyłącza

1. Lista odbiorników

Nazwa odbiornika	Moc jedn. [W]	Ilość [szt]	kz (0–1)

2. Parametry globalne

Układ sieci

cos φ (współczynnik mocy)

Współczynnik jednoczesności kj (0–1)

kz (współczynnik zapotrzebowania) — szacowana frakcja mocy nominalnej pobierana przez odbiornik podczas pracy, np. 0,7 dla silnika elektrycznego lub 1,0 dla grzałki. kj (współczynnik jednoczesności) — frakcja odbiorników pracujących jednocześnie w całym obiekcie.

3. Wynik bilansu mocy

Jak liczy to narzędzie

Moc zainstalowana Pi = Σ(P_i · n_i) — suma mocy nominalnych wszystkich odbiorników.
Moc szczytowa Ps = Σ(P_i · n_i · kz_i) · kj — moc obliczeniowa instalacji z uwzględnieniem współczynnika jednoczesności.
Prąd szczytowy Is:
• 1‑fazowy: Is = Ps / (U · cosφ) = Ps / (230 · cosφ)
• 3‑fazowy: Is = Ps / (√3 · U · cosφ) = Ps / (√3 · 400 · cosφ)
Dobór zabezpieczenia — wybierany jest najbliższy In z szeregu normalizowanego (16, 20, 25, 32, 40, 50, 63, 80, 100, 125 A), taki że In ≥ Is.
Moc umowna = In · U · cosφ (1‑faz) lub In · √3 · U · cosφ (3‑faz).

Wartości kz wg norm: oświetlenie 1,0; gniazda 0,4–0,7; urządzenia grzewcze 1,0; silniki 0,7–0,9. kj dla mieszkania: 0,6–0,8; dla biura: 0,7–0,9.